Standaryzacja testu
Standaryzacja testu to proces przygotowania testu do masowego sprawdzania osiągnięć uczniów. Po przygotowaniu zadań przez autorów test przechodzi cztery fazy, „obróbki”:
- recenzja innych specjalistów,
- przeprowadzenie na próbie losowej uczniów,
- analiza ilościowa i jakościowa otrzymanych wyników (łatwość zadań, ich moc różnicująca, średnia testu i jego rzetelność),
- ostateczne określenie planu, kryteriów oceniania i punktowania zadań, klucza i instrukcji testowania.
W pracy nad testem IBK stara się odpowiedzieć na pytania, na ile zamysł (koncepcja badań) autorów testów sprawdza się na wybranej próbie, czy odpowiada treściom programowym kształcenia, jakie są łatwości zadań i ich moce różnicujące, jaka jest wewnętrzna spójność testu i czy rzetelność testu jest wystarczająca, by można było wnioskować na podstawie jego wyników o indywidualnych osiągnięciach uczniów. Po analizie wyników w programie ITEMAN autorzy muszą dokonać weryfikacji treści zadań:
- ułatwić,
- utrudnić,
- poprawić sformułowania,
- usunąć zadania o ujemnej lub bliskiej zeru mocy różnicującej.
W rezultacie ostateczna wersja testu powinna dawać średnią łatwość testu dla klas:
0 – 3 szkoły podstawowej – 75% - 80% liczby zadań teście,
4 – 6 szkoły podstawowej – 65% - 75% liczby zadań w teście,
1 – 3 gimnazjum – ok. 55% - 60% liczby zadań w teście.
Wskaźnik rzetelności pomiaru Alfa Cronbacha w skali 0 – 1 nie powinien być mniejszy niż 0,8, a moc różnicująca zadań większa niż 0,2 w skali od -1 do 1.
